Soep van de Week in het StamCafé

Izz ad-Din Ruhulessin (1986) is software- en systeemarchitect, publicist, Volkskrant-columnist, kritisch D66-lid en ex-moslim. Hij schrijft over racisme, diversiteit, radicalisering en islam. Hij werd landelijk bekend toen hij in 2009 als moslim op het Binnenhof wilde bidden. Izzy is een vriend van de show. Ik reken hem tot de categorie Ehsan Jami en Keyvan Shabazi. GeenStijl schreef dit over hem, en recentelijk natuurlijk dit, over gedonder rond zijn Volkskrant-column over Femke Halsema. Hij was gisteren anderhalf uur lang te gast in de ziopotkast Joffietoffie die ik samen met Ruben Gischler en Willem Davids maak. We bespraken zware theologische onderwerpen, en veel over de soms wat lastige relatie tussen mohammedanen en Joden. Maar we waren vooral benieuwd naar zijn ervaringen als columnist bij de Volkskrant.

Izzy: die geruchtmakende column over Femke Halsema ging mis op een heel droge, saaie manier. Daarin verwees ik naar een brief van een 11-jarige leerling, die de burgemeester kreeg tijdens een werkbezoek aan een islamitische basisschool in Amsterdam, na de Jodenjacht en de Maccabi-rellen. In die brief staan dingen over Joden en moslims die volgens de brief neven zijn, en dat we goed moeten zijn voor de bomen, de dieren, de mensen en de anderen. Het eindigt met een deel van koranvers, dat begint met: 'Wij hebben de kinderen van Israël voorgeschreven…'  De brief staat nog op het LinkedIn-wandje van Halsema, iedereen kan hem lezen. Ik vond het meteen ongeloofwaardig dat een kind van elf zoiets schrijft. Die bomen zijn de stokpaardjes van islamitische apologeten, ook wel islamknuffelaars genoemd. Die roepen dat je volgens de islam zelfs tijdens een oorlog geen bomen mag vernietigen (maar je mag natuurlijk wel seksslaven nemen en misbruiken). De tekst “wie een ziel doodt anders dan voor doodslag of corruptie op aarde, is alsof hij de hele mensheid heeft gedood” laat al een exitclausule open om mensen te doden die doodslag plegen of corruptie op aarde. Dat is op zich al problematisch: dat de burgemeester van de hoofdstad van Nederland, de gay capital of Europe, het huis van Spinoza, zo’n tekst op haar LinkedIn zet. Want corruptie op aarde – fasad fil-ard – staat in de top drie executieredenen van het Iraanse regime. In essentie kan alles eronder worden verstaan. In de praktijk wordt het gebruikt tegen dissidenten, homo’s, ketters, heksen, mensen die de verkeerde boeken lezen of muziek maken. Ik heb eens een artikel gelezen over milieuactivisten die met deze beschuldiging ter dood zijn veroordeeld. Iedereen die een autoritair, conservatief, patriarchaal regime tegenspreekt, kan van corruptie op aarde worden beschuldigd. Het is niet alleen in Iran zo maar ook in Saoedi-Arabië waar je de doodstraf kan krijgen voor homoseksualiteit, ketterij en afvalligheid. Het is geen specifiek sjiitisch of soennitisch leerstuk. De column over Halsema werd verwijderd en later weer teruggeplaatst. In de oorspronkelijke versie was mijn tekst een beetje dubbelzinnig: die kon gelezen worden alsof Halsema de brief zelf had geschreven, en niet dat ze hem tijdens een werkbezoek van een leerling had ontvangen. Een Woo-verzoek over dit werkbezoek, daterende van april, is tot op heden nog niet opgeleverd. De eindredactie zei: "Kijk er nog maar eens even naar." Toen hebben we dat doorgenomen en ik heb nog wat stilistische wijzigingen gedaan. De titel wordt altijd door de eindredactie bepaald. Meestal geef ik een suggestie, maar die laatste titel is door hen gekozen. Persoonlijk vind ik mijn eigen titels altijd beter, om de simpele reden dat ik ze zelf heb bedacht. Wat er toen gebeurde, is allemaal keurig uitgelegd door mijn vrienden van GeenStijl.

In mijn column over de manosphere (alweer een rel, haha), schreef ik dat de manosphere geen probleem was toen die nog islam heette. Ik schreef: Bij een D66-bijeenkomst stelde ik eens: ‘We moeten patriarchale opvattingen bestrijden, of die nu komen van Abraham Kuyper’, onder instemmend geknik, ‘...Andrew Tate’, om na een korte, zwangere pauze te besluiten: ‘of de profeet Mohammed’. De meltdown die daarop volgde kunt u zich vast voorstellen. Vrijheid en gelijkheid maken echter geen onderscheid. Dat deden de etnofeministen die nu fulmineren tegen de manosfeer wel.